Als je software wilt installeren in Linux kan dit heel gemakkelijk. Tenminste als je in een populaire distributie bezig bent. Als je in een niet zo populaire distributie bezig bent, dan kan het installeren van software vaak heel moeilijk zijn. Er zijn namelijk veel manieren om software te installeren in Linux. De gemakkelijkste manieren zijn degene die speciaal voor jouw distributie gemaakt zijn, maar er zijn ook manieren die op alle Linux disto’s werken en zelfs op andere besturingssystemen, dat zijn dan de moeilijke manieren.

 

De Software Beheerder

In Linux heb je als gemakkelijkste manier de Software Beheerder, in het onderdeel Systeem in je menu. In Ubuntu bestaat er iets gelijkaardigs: het Software Center maar het Software Center van Ubuntu is nog maar een recente vervanging van de add/remove tool van Ubuntu en is bijgevolg nog niet zo gebruiksvriendelijk. Het enige verschil tussen al deze programma’s is de plaats waar ze uitleg tonen, waar ze een evt. screenshot tonen en hoe je het vinkje moet zetten. Onder de motor zit namelijk bij allemaal hetzelfde programma wat we in de volgende sectie uitleggen.

Als je de Software Beheerder start, dan kun je zoeken naar een programma of gewoon door de lijst bladeren. Om een programma te installeren moet je het selecteren in de lijst en op de groene + onder in het scherm klikken. Dit + staat op een rare plaats maar het is goed mogelijk dat dit bij de volgende versies verandert.

Als je dan op Toepassen klikt, dan worden alle geselecteerde programma’s gedownload en geïnstalleerd. Software die je via deze weg installeert wordt ook automatisch geupdated.

 

Synaptic

Synaptic staat in het systeemmenu net onder de software beheerder maar heeft in Mint de naam Pakket beheerder gekregen. Waar je met de Software Beheerder enkel volledige programma’s kon installeren kun je met Synaptic losse pakketten installeren. Aangezien Linux openbron is wil dat ook zeggen dat veel applicaties delen van andere applicaties gebruiken. Als je dus een pakket installeert, dan zal synaptic merken dat het pakket dat je wilt installeren andere pakketten nodig heeft om te kunnen werken en zal synaptic dus voorstellen om alles te installeren. De vinkjes worden hier wel op een logische manier gezet en als je op Toepassen klikt, dan zie je dat Synaptic dezelfde motor heeft als de Software Beheerder. Deze motor is apt.

Het is mogelijk om extra archieven in Synaptic te doen verschijnen.

 

Apt

apt is een command line applicatie. Dit wil zeggen dat je apt moet gebruiken via de terminal. De terminal kun je vinden onder de favoriete toepassingen of door Ctrl+Alt+T in te drukken. Voor je apt kunt gebruiken moet je eerst de naam van het pakket weten dat je wil installeren. Deze namen zijn gelijk aan de namen die gebruikt worden in Synaptic. Als je dan een pakket wilt installeren, dan typ je gewoon het commando:

sudo apt-get install naamVanHetPakket

apt zal net zoals Synaptic controleren of dit pakket andere pakketten nodig heeft en die dan ook installeren. Het is ook apt die er voor zorgt dat alles geupdated wordt. De update manager werkt dus ook via apt.

Als je hulp vraagt op de forums, dan zal meestal dat laatste gebruikt worden. Het is immers veel beter te noteren. Een lijntje code en alles is in orde. En de omschrijving is ook niet afhankelijk van een veranderende GUI.

 

Yum

De Yellowdog Updater Modified (YUM) is een opensource commandline pakkethulpprogramma voor Linux-besturingssystemen die de RPM Package Manager gebruikt. Hoewel yum werkt via de commandline interface, diverse andere tools bieden grafische gebruikersinterfaces voor de yum functionaliteit.

Yum laat toe om automatische updates uitvoeren en om pakketten afhankelijkheid te beheren, gebaseerd op RPM-distributies. Net als de Advanced Packaging Tool (APT) van Debian, werkt yum met software repositories (verzamelingen van pakketten), die lokaal kunnen worden geraadpleegd of via een netwerkverbinding.

sudo yum install naamVanHetPakket

 

Debian-pakketten

Naast de applicaties die je kunt installeren via de servers die een apt repository (een repository is een soort depot waar software verzameld wordt) aanbieden kun je ook applicaties rechtstreeks downloaden en installeren, net zoals je kunt doen met .exe bestanden in Windows. De bestanden die je kunt downloaden van het internet zijn .deb bestanden. Deze bestanden zijn bekend onder de naam debian packages. Iedere Linux distro die afkomstig is van Debian kan overweg met .deb pakketten. Deze pakketten worden echter niet automatisch geupdated, de pakketten kunnen van overal komen en zijn dus mogelijk niet gecontroleerd op compatibiliteit of zelfs op virussen. Na de installatie is het ook moeilijk .deb pakketten te deïnstalleren.

 

Andere

Dan komen we nu aan de laatste mogelijkheid om applicaties te installeren. Soms vind je op het internet ook archieven met extensies zoals .tar, .tar.gz, .tar.bz, .zip … dit zijn allemaal archieven.

Om ze te installeren moet je ze eerst uitpakken. Dit kan met een grafische interface maar ook via de commandline. Het commando hangt af van het gebruikte archief maar begint met tar. Als het eenmaal uitgepakt is, dan moet je in die map zoeken naar een README bestand. Daarin staat normaal uitgelegd hoe je het moet installeren. Als je het niet vindt kun je ook op het internet zoeken hoe je het moet doen maar het zal veel gemakkelijker zijn om te zoeken naar een alternatief in de apt repositories dan om een groot programma te installeren via archieven.

 

Repositories toevoegen

Om extra pakketten te kunnen installeren kun je ook repositories toevoegen. Als eenmaal een repository toegevoegd is kun je alle applicaties die in de repository zitten installeren en deze worden dan ook automatisch geupdated.

In het Controle Centrum kun je kijken naar het tooltje Softwarebronnen. Onder de tab overige software vind je het knopje Toevoegen. Daar kun je terecht om een adres in te geven. In Mint heb ik dit nog niet nodig gehad maar in Ubuntu had ik dit nodig om bijvoorbeeld Skype te installeren. De repo van skype was dan:

deb http://download.skype.com/linux/repos/debian/ stable non-free

 

Opensource-alternatieven voor commerciële software

Het is de bedoeling dat er een pagina komt over openbron alternatieven voor commerciële software. Zo’n pagina maken is heel wat werk en is bijgevolg nog niet beschikbaar. Ik hoop steun te krijgen van alle gebruikers van openbron software in het aanvullen van de pagina. Momenteel is er zo’n lijst te vinden op de sites: